درمان جلبک های مختلف در استخر
جلبک هایی که اغلب در استخرهای شنا ظاهر می شوند
1. جلبک سبز
این یک جلبک نسبتاً متداول است. اغلب در آب شناور می شود و آب را سبز می کند. بنابراین ، سازگاری ضعیف است. تا زمانی که آب در استخر شنا فوق العاده کلر شود (دوز ضد عفونی کننده را افزایش دهید) ، می توان آن را کشت.
2. زانتوفیتا
این نوع جلبک ها به خوبی روی دیواره استخر رشد می کنند. بیشتر آنها از مکانی کم عمق رشد می کنند. این رنگ زرد رنگ را روی دیواره استخر ایجاد می کند. مقاومت در برابر مواد شیمیایی بسیار آسان است. بنابراین لازم است جلبک ها به یکباره حذف شوند. در غیر این صورت لازم است نوع جلبک تغییر یابد. به طور کلی ، فرشته آبی در pH=7.0 اثر خوبی در از بین بردن این نوع جلبک ها دارد.
3. جلبک صورتی
این ترکیب از گروهی از باکتریها به نام متیلاکتریوم (حاوی سودوموناس باسیلوس) تشکیل شده است. این نوع ارگانیسم به راحتی در خط آب سطح استخر ، که اغلب در دیواره استخر سطح استخر شنا است ، دارای آثار رنگی است. از آنجا که بین آب و هوا قرار دارد ، تأثیر استفاده از مواد شیمیایی برای از بین بردن جلبک ها خوب نیست. بهتر است از روش های مصنوعی مانند برداشتن برس استفاده کنید.
4- جلبک های سبز آبی یا جلبک های سیاه
این نوع جلبک ها گرفتار شدن دشوار است. در شکافهای آجر استخر به خوبی رشد می کند. انباشته است. مقاومت آن در برابر کلر می تواند به 40ppm برسد که کاملاً پر تحرک است. ترشی اسید تنها انتخابی است که بعد از همه انواع جلبکها بی اثر است.
شرایط رشد جلبک در استخر
علاوه بر نور خورشید ، آب ، دی اکسید کربن و اکسیژن برای تنفس و فتوسنتز ، جلبک ها به نیتروژن ، فسفر ، پتاسیم و روی نیز احتیاج دارند. علاوه بر کود غنی حاصل از پدیده های طبیعی مانند باران ، باد ، رعد و برق و گرد و غبار ، عرق ، روغن و متابولیت های پوستی شناگران نیز منابع مورد علاقه کود آلی ازت آلی گیاهان سبز هستند. در چنین شرایطی مناسب ، رشد جلبک ها در استخر شنا است. فقط با پیشگیری از مواد ضد عفونی کننده از قبل و درمان قاتل جلبک ها پس از آن ، می توان از بروز فاجعه جلبک ها جلوگیری کرد. در حقیقت ، در شرایط ضد عفونی و عقیم سازی مؤثر ، می توان اسپورهای جلبک را از بین برد یا مهار کرد. اگر در استخر شنا جلبک وجود داشته باشد ، به این معنی است که ضد عفونی و عقیم سازی کامل نیست یا روند ضد عفونی و عقیم سازی ناقص است. در این زمان ، از بین بردن جلبک ها فقط یک گوسفند مرده است. راه حل واقعی ایجاد مفهوم صحیح از مدیریت کیفیت آب است.
روش های از بین بردن جلبک ها
1. حذف کنید
آ. پس از مسواک زدن ، جلبک ها با تصفیه از آب استخر خارج می شوند.
ب جلبک ها با استفاده از مواد شیمیایی مانند کلرید آلومینیوم پلیمری در کف استخر رسوب می شوند و سپس توسط دستگاه مکش برداشته می شوند.
2. قتل مستقیم
آ. مواد ضد عفونی کننده شیمیایی برای تماس مستقیم با جلبک ها مانند کلر ، ازن و غیره استفاده می شود تا گروه سولفیدریل موجود در پروتئین آنزیم سلول های جلبک را از بین ببرد و پیوند گوگرد موجود در پروتئین را از بین ببرد که منجر به مرگ جلبک ها می شود.
ب پرتوهای فرابنفش می تواند حالت ژلاتینی سلول های جلبک را تغییر داده و جلبک ها را از بین ببرد.
ج قارچ کش های حاوی پلی آمینو ، مانند گوانیدین ، برای مهار رشد جلبک ها استفاده می شود. در جهان ، کلر به عنوان ضد عفونی کننده استخرها و استخرهای ماساژ کاملاً جایگزین شده است. پس از افزودن ، می توان کیفیت آب را برای مدت طولانی کنترل کرد. softswim معروف نوعی ضد عفونی کننده است.
3. مرگ مسمومیت
سولفات مس نوعی نمک فلز سنگین است. کاتیونهای فلزات سنگین به طور کلی دارای خاصیت سمی به میکروارگانیسم ها هستند و سمیت به ترتیب زیر مرتب می شود:
AG>؛ Hg>؛ مس>؛ CA>؛ CR>؛ Ni>؛ سرب>؛ co>؛ روی
فلزات سنگین فقط در حالت یونی سمی هستند و حالت مولکولی در کشتن نقشی ندارد. در شرایط عادی ، برخی کاتیونهای غیر سمی (مانند H {{0} Ca ، Ca2 {3} M ، Mg2 {} 7 K ، K + و غیره) روی سطح باکتری ها جذب می شوند. اما ، هنگامی که کاتیونهای سمی (مانند Zn2 + ، Cu2 + ، Mg2 + ، Ag + و غیره) وجود دارند ، می توانند جایگزین یون ها و جذب غیر سمی در سطح باکتری ها شوند ، بنابراین طبیعت سلول ها را تغییر می دهد. برخی از یون های فلزات سنگین می توانند وارد سلول شوند و با پروتئین یا آنزیم ترکیب شوند و باعث مرگ میکروبی شوند. متداول ترین نمک فلزات سنگین سولفات مس است که تأثیر خاصی در میکروارگانیسم های دارای کلروفیل دارد. هنگامی که غلظت 5/5 میلی گرم در لیتر باشد ، بیشتر جلبک ها می توانند کشته شوند. مقدار مجاز درمان بیولوژیکی 0.4-0.5mg / l است.
اثر سمی یون مس به این دلیل است که کلوئیدهای سلولهای منعقد شده می توانند کلاتهای پایدار با بسیاری از اسیدهای آمینه طبیعی از جمله آلانین ، لوسین ، لیزین و گلیسین تشکیل دهند ، به طوری که این اسیدهای آمینه عملکردهای طبیعی خود را از دست می دهند. گفتنی است ، یون مس نسبت به pH و قلیایی کل حساس است. در صورت وجود مقدار قلیایی pH و کربنات ، مس نامحلول به سرعت شکل می گیرد که در انتهای استخر رسوب می کند و باعث رنگ آمیزی بدن استخر می شود. این را می توان از رنگ سبز کاشی های استخر مشاهده کرد. بنابراین ، مس می تواند مس و ارگانیک مس را تشکیل دهد که رسوب نمی کند اما جلبک های پلانکتونی را در آب از بین می برد و هیدروکسید مس و سولفات مس که به راحتی در ته استخر رسوب می کنند و جلبک ها را در پایین استخر می کشند. سولفات مس هر دو عملکرد را دارد. در مرحله اولیه ، سولفات مس یون های مس را جدا می کند و جلبک های پلانکتونیک را در آب می کشد و در انتها سولفات مس نامحلول و هیدروکسید مس تشکیل می دهد و کف و آجر سارگاسوم را می کشد. اخیراً با تحقیقات روی از الکترولیز روی برای از بین بردن جلبکها استفاده شده است. از مزایای روی ، حلالیت بالا ، عدم کدورت و رنگ آمیزی در قسمت زیر مخزن است و مضرات این است که توانایی کاهش جلبکها ضعیف است.
اکنون محلول جدید پیچیده مس ، یعنی Angel blue ، بیشتر از سلولها به سلول های جلبک و بافت ها حمله می کند و واکنش با مواد اسیدی و قلیایی آسان نیست و باعث مسمومیت ماهی و مرگ نمی شود. ایمن تر ، کارآمدتر می توان از آن به طور گسترده در استخر ، استخر ماهی ، آکواریوم و سایر مناطق استفاده کرد.
